Sandra, 11 februari 2012
Cambodja , Phnom-Penh

Laatste uurtjes Cambodja

Op mijn laatste dag in Phnom Penh en Cambodja heb ik een bezoekje gebracht aan Steve, de chefkok van het Raffles Hotel (het meest prestigieuze hotel van Cambodja met een rijke historie) die ik tijdens het duiken heb leren kennen. Na een kop koffie heeft hij me het hele hotel laten zien wat ik uiteraard als groot liefhebber van Grand hotels bijzonder kon waarderen.
Na het Raffles bracht mijn wandeltocht me naar het al jaren niet in gebruik zijnde treinstation en tenslotte naar een modern winkelcentrum. Het laatste was uiteraard verre van interessant maar wat ik binnen meemaakte was toch wel bijzonder te noemen. Een relatief jonge vrouw durfde met geen mogelijkheid de roltrap op ondanks alle aanmoedigingen van haar vriend. Even later trof ik een vrouw aan die haar bejaarde moeder met veel moeite de roltrap afkreeg om haar vervolgens aan haar lot over te laten omdat ze de rest van de familie op de roltrap moest krijgen. Ik zag oma staan trillen als een rietje terwijl het einde van de trap in zicht kwam waarop ik besloot haar maar een handje te helpen. Dankbaar voor de ondersteuning keek ze me breed glimlachend aan.

En nu ben ik op het vliegveld en zijn het nog een paar uurtjes en dan vertrek ik uit Cambodja. Een mooi moment voor een terugblik op de afgelopen weken. Angkor was een absoluut hoogtepunt maar voor de rest is er weinig geweest waar ik echt onder de indruk van ben geraakt. Het is het allemaal net niet. Net niet mooi genoeg, net niet bijzonder genoeg of juist net al teveel verpest. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat er geen leuke ditjes en datjes zijn en dat ik me niet vermaakt heb, maar voor mij is de eindconclusie toch... geef mij maar Zuid Amerika.

Toch zijn er wel wat dingen die me zijn bijgebleven zoals bijvoorbeeld de lokale keuken. Hoewel de Cambodjaan geen hond eet, knabbelt hij graag een spin (het liefst tarantula) op of zoals eerder gemeld kakkerlakken, meelwormen en sprinkhanen. Daarnaast is een lekker gebarbecued aapje natuurlijk ook niet te versmaden! Mijn favoriete locale snack is echter toch wel de eendeneieren met kuiken. Het ei wordt met kuiken opgewarmd en het is de bedoeling dat je het beestje in zijn geheel verorbert! Ik heb het toch maar niet aangedurfd om het uit te proberen.

Andere opvallende dingen zijn het verkeer in de breedste zin van het woord. Buiten het feit dat er hier schijnbaar geen verkeersregels zijn (als ze er wel zijn heb ik ze na 3 weken nog niet door!), nauwelijks stoplichten (niet dat men er voor stopt overigens als ze er wel zijn) en iedereen kris kras door elkaar rijdt en dus ook tegen het verkeer, zijn er ook geen voetpaden en moet je dus noodgedwongen met gevaar voor eigen leven op de weg lopen. Dat maakt elk uitstapje een waar avontuur en dan heb ik het nog niet eens over oversteken daar verbleekt zelfs bungeejumpen of parachutespringen bij! Oversteken vereist naast een zeer nauwkeurige oog been coördinatie en ogen in de rug ook een flinke dosis geluk. Het mag dus gerust een klein wonder heten dat ik het er (tot nu toe) zonder kleerscheuren vanaf heb gebracht!
Andere bijzonderheden van het verkeer zijn de laad en stapeltechnieken van de Cambodjanen. 6 mensen op een brommer? Geen probleem! En als de baby nog moet eten, dan geef je toch gewoon borstvoeding achterop! En tja, als het kind nog te klein is om te zitten en er is niemand om het vast te houden dan doe je het kind in je linker arm terwijl je stuurt en remt met rechts.
Naast wel 30 kippen kun je ook 2 volwassen varkens achterop de motor meenemen. Of wel 15 biggetjes, of de hele huishoudelijke afdeling van een warenhuis. En zo heb ik nog wel tientallen absurde dingen voorbij zien komen.
Al dat gemotoriseerde vervoer heeft uiteraard benzine nodig wat je hier in verschillende 'smaken' per 1,5 liter kunt kopen. Zo is er de Pepsi variant, Fanta, maar ook Johnny Walker. En de pompbediende? Ach, je kan niet vroeg genoeg beginnen.

Al met al is het een leuke reis geweest en heb ik leuke mensen ontmoet. En het feit dat het temperatuurverschil met jullie 50 graden is, maakt het toch wel heel bijzonder! Ben wel bang dat ik maandag gelijk ziek word als ik terug ben want zo'n verschil kan niet gezond zijn! Zeker aangezien ik geen jas bij heb. Kan natuurlijk ook gewoon op het eerst volgende vliegtuig terug naar de zon springen .

Voor de laatste keer dan maar...

Lieve groet uit Cambodja!

Sandra in Cambodja bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl